Wiersze Życiem Pisane

Sacrum i Profanum.Wymieszane wszystko,jak w życiu.

człowiek

Lipiec 11th, 2018

człowiek
jak kwiat obumarły
który zgubił duszę
i pragnienie życia

człowiek
jak wrak statku
w stałym niedopełnieniu
w niemożności identyfikacjii

człowiek
przytłoczony ciężarem obelg
złudną nadzieją
w bez ustanku poszukujący
własnego ja

człowiek
samotnie pędzi przez życie
i w trakcie swej drogi
potykać się musi
by podnieść się ponownie

Comments are closed.

Powered by WordPress. Theme by Sash Lewis.